insanların mal ,mülk,başarı,yakışıklı sevgili,güzellik gibi sahipliklerini kıskanmadım hiç.Gerçi uzun zamandır Japonyaya gitmiş ve alışveriş yapan birini görünce biraz içim gidiyor sonra geliyor:) o ayrı.Bunun dışında kıskançlık huyum yoktur.Bir dakika:) yok dediysem yukarıda saydıklarım konusunda yok.

sevgi kıskançlığı diye birşey vardır 🙂 bende bolca olan:) Gerçi son yıllarımda çokca törpüledim ,olgunlaştım o ayrı:) kendi hakkımı da yemiyeyim.

pek gençken bırak sevgiliye olanı kız arkadaşlarımı da birbirinden kıskanırdım.Bensiz görüştüklerinde tramvalar geçirirdim:) Sevgililerime asla kan kusturmadım.Ama ben kıskanınca suratım asılır yanaklarım şişer Burnum oynar gözlerim dolar hemen:) kıskandım dememe gerek kalmaz.Bunun güvenle alakası yok benim için.Kendime güvenim sonsuz:) benim yapımda var bu.

Son yıllar ve yaş epey değiştirdi tabi beni.Eskisi gibi değilim.En azından süzgeçten geçiriyorum kıskandıklarımı.

Kıkanınca kabuğuma çekilirim ben.Karşı tarafı yemem:) saldırgan değilimdir.Kendimce en derinden üzülürüm.

Peki kıskanç biri kıskanılmayı sever mi ? biraz bazen dozunda minnoş minnoş olanından alırım❤️

Şaka bir yana hayatta para hariç herşeyin dozunda olanı güzel.Kıskanınca biraz belli edelim ama uzatmayalım.Sevdiğimiz insanı da bir zahmet biraz kıskanalım.Şahsen daha önce denk geldiğim geniş yürekli erkeklerden pek haz etmem.❤️sevgili sevmekten gelir unutmayalım❤️